Bij de meest recente modellen van Audi begon bij ons de twijfel enigszins toe te slaan. Worden de modellen niet te goed? Een beetje te klinisch? Zo goed dat de emotie verloren aan het gaan is? En dan rij je met de R8 Spyder V10. Een beestachtige machine die de vier ringen ineens een heel andere betekenis geeft.
Met de R8 heeft Audi zich een imago aangemeten dat men waarschijnlijk nooit had durven dromen. De auto die zijn leven begon als Le Mans Quattro concept en vervolgens enkele jaren later daadwerkelijk realiteit werd schitterde in tal van films, videoclips, computergames, op de covers van jaarboeken en zal bij menig jonge jongen op posterformaat boven zijn bed hangen. Wie had dat gedacht van Audi?
Want hiermee heeft het zich een positie verworven tussen grootheden als Ferrari, Lamborghini en Aston Martin. Het merk uit het Zuid-Duitse Ingolstadt heeft zich de laatste jaren toch vooral bewezen als fabrikant van bijna perfecte auto’s met een smetteloze afwerking, prima rij-eigenschappen, verfijnde techniek en qua design door nagenoeg iedereen geliefd. Negatieve imago’s waar bijvoorbeeld BMW en Mercedes nog weleens mee te kampen hebben heeft Audi nauwelijks. Het merk heeft zich daardoor volop bewezen in de zakelijke markt en contracten voor modellen als de A3, A4 en A6 vlogen bij de leasemaatschappijen binnen. Allemaal zwart of grijs gelakt van buiten, zwart van binnen en veelal met het predicaat TDI op de achterklep. Maar daarmee werd het ook een beetje saai. Misschien wel iets te braaf. Oké, de S- en RS-modellen zijn stuk voor stuk sportieve exemplaren, maar heldhaftig zoals een M van BMW of een AMG van Mercedes zijn ze niet. Audi blijft bescheiden. Totdat de R8 op de markt kwam. Want daarmee zette men in één klap een auto neer in een segment waarin men nog nooit actief is geweest: dat van de supercars. Zelfs grote concurrent BMW uit het nabij gelegen München moet even geschrokken zijn, want ook zij hebben momenteel geen ijzers in het vuur als het om supercars gaat.
Lees verder op AutoWereld.
