De tijd heeft zijn tanden in het staal gezet. Het doel van de restauratie van deze 356 was het behoud van karakter – met een smaakvolle upgrade.
Krachtig ronkend komt de Porsche 356 B met 1600 cc S-motor tot stilstand. De boxer wordt het zwijgen opgelegd en Stephan Rohleder stapt uit. Hij weet niet waar hij moet beginnen. Bij de geschiedenis? De vondst? “Nee,” is zijn antwoord. “Belangrijker is hoe we tot het besluit kwamen wat we met de auto gingen doen.” Samen met zijn compagnon Christian Wilms bestiert Stephan het restauratiebedrijf Das Triebwerk in Schwelm, nabij Wuppertal. De 356 werd niet gerestaureerd naar concoursmaatstaven, maar juist met behoud van alle gebruikssporen.
Wat daarna gebeurde, weet niemand
Patina was tot enkele jaren geleden een term uit de kunstwereld, maar inmiddels is het proces van natuurlijke veroudering ook in de klassiekerwereld doorgedrongen. Neem nou deze Porsche. Op 22 februari 1961 werd de ivoorkleurige 356 B in Zuffenhausen op transport gezet naar zonnig Californië, om enkele maanden later te worden afgeleverd aan de eerste eigenaar uit Sacramento. Wat er vervolgens met de auto is gebeurd blijft in het ongewisse. Gezien de oorspronkelijke zwarte kentekenplaten er nog op zitten, ligt het voor de hand dat de auto Californië nooit heeft verlaten.
Stephan kwam de 356 in 2014 op het spoor toen deze net vanuit de VS in Duitsland was aangekomen. “Het was liefde op het eerste gezicht”, vertelt Stephan. “Met zijn verweerde ivoorkleurige lak deed de auto mij denken aan een oude leren bank die vanaf de studentenkamer overal naartoe is gesleept, maar waarvan je nooit afscheid hebt kunnen nemen – simpelweg omdat-ie zo lekker zit.” Toen de 356 op een dag voor de deur van Das Triebwerk stond, vielen Stephan en Christian van de ene in de andere verbazing. Alleen een verbogen kriksteun vertoonde wat roest, de enige deuk zat in een dorpelplaat.
Dat was door plaatwerkkunstenaar Eike Dürhagen uit Hohenlimburg eenvoudig te verhelpen. De reparaties aan de carrosserie werden door Dirk Patschkowski zonder enig kleur- of glansverschil overgespoten. Stephan en Christian wilden de 356 een racy uitstraling geven, met leren riemen en rallystrepen, en met verweerde stickers en nummers op de deuren. Kleine deukjes en minimale krassen bleven ongemoeid, de verbogen luchtroosters keerden terug in de motorkap.
Het Triebwerk-team bracht de 356 onderhuids weer geheel in nieuwstaat. Alle afdichtingen werden vervangen en de versnellingsbak moest worden gereviseerd. Ook de motor zag er gehavend uit, maar aan het mechaniek mankeerde niets. Met de montage van een nieuwe kabelboom werd de elektra meteen naar 12 volt omgebouwd, terwijl op de motor een elektronische ontsteking werd gezet. Vanzelfsprekend kwamen er nieuwe remleidingen. De 356 heeft nu zowel voor als achter schijfremmen.
“Iedereen wijst je na”
Stephan richtte zich op het interieur en combineerde het beige leer met een antracietkleurige, sisal-achtige vloerbedekking die is afgebiesd met rood kunstleer. Net als op een racewagen ontbreken er deksels op de Technomagnesio-wielen. “Rijden met de 356 is geweldig. Iedereen wijst je enthousiast na,” vertelt Stephan. De 356 had zomaar Herbie’s sportieve broertje kunnen zijn.
Stephan heeft lang getwijfeld maar uiteindelijk toch besloten de 356 te koop te zetten. Inmiddels heeft zich zelfs al een nieuwe eigenaar gemeld. “Een auto van dezelfde kwaliteit vind ik nooit meer”, zegt hij peinzend. Op de fotolocatie stapt Stephan achter het stuur voor een allerlaatste rit naar Das Triebwerk. Onderweg zal hij ongetwijfeld enthousiast worden nagewezen.
